inhaeredito, inhaereditare, inhaereditavi, inhaereditatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Later
Field:
Government

appoint an heir;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inhaereditoinhaereditamus
2inhaereditasinhaereditatis
3inhaereditatinhaereditant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinhaereditare
activeperfectinhaereditavisse
passivepresentinhaereditari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inhaeredita
inhaereditate
future
PersonSingularPlural
2
inhaereditato
inhaereditatote
3
inhaereditato
inhaereditanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inhaereditare
inhaereditamini
future
PersonSingularPlural
2
inhaereditator
—
3
inhaereditator
inhaereditantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inhaereditatus
inhaereditati
Gen.
inhaereditati
inhaereditatorum
Dat.
inhaereditato
—
Acc.
inhaereditatum
inhaereditatos
Voc.
inhaereditate
inhaereditati
Abl.
inhaereditato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inhaereditata
inhaereditatae
Gen.
inhaereditatae
inhaereditatarum
Dat.
inhaereditatae
—
Acc.
inhaereditatam
inhaereditatas
Voc.
inhaereditata
inhaereditatae
Abl.
inhaereditata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inhaereditatum
inhaereditata
Gen.
inhaereditati
inhaereditatorum
Dat.
inhaereditato
—
Acc.
inhaereditatum
inhaereditata
Voc.
inhaereditatum
inhaereditata
Abl.
inhaereditato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inhaereditandus
—
Gen.
inhaereditandi
—
Dat.
inhaereditando
—
Acc.
inhaereditandum
—
Voc.
inhaereditande
—
Abl.
inhaereditando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inhaereditanda
—
Gen.
inhaereditandae
—
Dat.
inhaereditandae
—
Acc.
inhaereditandam
—
Voc.
inhaereditanda
—
Abl.
inhaereditanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inhaereditandum
—
Gen.
inhaereditandi
—
Dat.
inhaereditando
—
Acc.
inhaereditandum
—
Voc.
inhaereditandum
—
Abl.
inhaereditando
—

Supines

accusative: inhaereditatum; ablative: inhaereditatu

Examples

No examples found.