infirmo, infirmare, infirmavi, infirmatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

weaken; diminish; annul; (PASS) be ill (Bee);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1infirmoinfirmamus
2infirmasinfirmatis
3infirmatinfirmant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinfirmare
activeperfectinfirmavisse
passivepresentinfirmari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
infirma
infirmate
future
PersonSingularPlural
2
infirmato
infirmatote
3
infirmato
infirmanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
infirmare
infirmamini
future
PersonSingularPlural
2
infirmator
—
3
infirmator
infirmantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
infirmatus
infirmati
Gen.
infirmati
infirmatorum
Dat.
infirmato
—
Acc.
infirmatum
infirmatos
Voc.
infirmate
infirmati
Abl.
infirmato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
infirmata
infirmatae
Gen.
infirmatae
infirmatarum
Dat.
infirmatae
—
Acc.
infirmatam
infirmatas
Voc.
infirmata
infirmatae
Abl.
infirmata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
infirmatum
infirmata
Gen.
infirmati
infirmatorum
Dat.
infirmato
—
Acc.
infirmatum
infirmata
Voc.
infirmatum
infirmata
Abl.
infirmato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
infirmandus
—
Gen.
infirmandi
—
Dat.
infirmando
—
Acc.
infirmandum
—
Voc.
infirmande
—
Abl.
infirmando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
infirmanda
—
Gen.
infirmandae
—
Dat.
infirmandae
—
Acc.
infirmandam
—
Voc.
infirmanda
—
Abl.
infirmanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
infirmandum
—
Gen.
infirmandi
—
Dat.
infirmando
—
Acc.
infirmandum
—
Voc.
infirmandum
—
Abl.
infirmando
—

Supines

accusative: infirmatum; ablative: infirmatu

Examples