indulgeo, indulgere, indulsi, indultus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Takes dative

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

indulge; be indulgent/lenient/kind; grant/bestow; gratify oneself; give in to;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1indulgeoindulgemus
2indulgesindulgetis
3indulgetindulgent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentindulgere
activeperfectindulsisse
passivepresentindulgeri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
indulge
indulgete
future
PersonSingularPlural
2
indulgeto
indulgetote
3
indulgeto
indulgento

passive

present
PersonSingularPlural
2
indulgere
indulgemini
future
PersonSingularPlural
2
indulgetor
—
3
indulgetor
indulgentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
indultus
indulti
Gen.
indulti
indultorum
Dat.
indulto
—
Acc.
indultum
indultos
Voc.
indulte
indulti
Abl.
indulto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
indulta
indultae
Gen.
indultae
indultarum
Dat.
indultae
—
Acc.
indultam
indultas
Voc.
indulta
indultae
Abl.
indulta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
indultum
indulta
Gen.
indulti
indultorum
Dat.
indulto
—
Acc.
indultum
indulta
Voc.
indultum
indulta
Abl.
indulto
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
indulgendus
—
Gen.
indulgendi
—
Dat.
indulgendo
—
Acc.
indulgendum
—
Voc.
indulgende
—
Abl.
indulgendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
indulgenda
—
Gen.
indulgendae
—
Dat.
indulgendae
—
Acc.
indulgendam
—
Voc.
indulgenda
—
Abl.
indulgenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
indulgendum
—
Gen.
indulgendi
—
Dat.
indulgendo
—
Acc.
indulgendum
—
Voc.
indulgendum
—
Abl.
indulgendo
—

Supines

accusative: indultum; ablative: indultu