indubito, indubitare, indubitavi, indubitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

have misgivings (about);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1indubitoindubitamus
2indubitasindubitatis
3indubitatindubitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentindubitare
activeperfectindubitavisse
passivepresentindubitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
indubita
indubitate
future
PersonSingularPlural
2
indubitato
indubitatote
3
indubitato
indubitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
indubitare
indubitamini
future
PersonSingularPlural
2
indubitator
—
3
indubitator
indubitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
indubitatus
indubitati
Gen.
indubitati
indubitatorum
Dat.
indubitato
—
Acc.
indubitatum
indubitatos
Voc.
indubitate
indubitati
Abl.
indubitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
indubitata
indubitatae
Gen.
indubitatae
indubitatarum
Dat.
indubitatae
—
Acc.
indubitatam
indubitatas
Voc.
indubitata
indubitatae
Abl.
indubitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
indubitatum
indubitata
Gen.
indubitati
indubitatorum
Dat.
indubitato
—
Acc.
indubitatum
indubitata
Voc.
indubitatum
indubitata
Abl.
indubitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
indubitandus
—
Gen.
indubitandi
—
Dat.
indubitando
—
Acc.
indubitandum
—
Voc.
indubitande
—
Abl.
indubitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
indubitanda
—
Gen.
indubitandae
—
Dat.
indubitandae
—
Acc.
indubitandam
—
Voc.
indubitanda
—
Abl.
indubitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
indubitandum
—
Gen.
indubitandi
—
Dat.
indubitando
—
Acc.
indubitandum
—
Voc.
indubitandum
—
Abl.
indubitando
—

Supines

accusative: indubitatum; ablative: indubitatu