ignoro, ignorare, ignoravi, ignoratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent

not know; be unfamiliar with; disregard; ignore; be ignorant of;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1ignoroignoramus
2ignorasignoratis
3ignoratignorant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentignorare
activeperfectignoravisse
passivepresentignorari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
ignora
ignorate
future
PersonSingularPlural
2
ignorato
ignoratote
3
ignorato
ignoranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
ignorare
ignoramini
future
PersonSingularPlural
2
ignorator
—
3
ignorator
ignorantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
ignoratus
ignorati
Gen.
ignorati
ignoratorum
Dat.
ignorato
—
Acc.
ignoratum
ignoratos
Voc.
ignorate
ignorati
Abl.
ignorato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
ignorata
ignoratae
Gen.
ignoratae
ignoratarum
Dat.
ignoratae
—
Acc.
ignoratam
ignoratas
Voc.
ignorata
ignoratae
Abl.
ignorata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
ignoratum
ignorata
Gen.
ignorati
ignoratorum
Dat.
ignorato
—
Acc.
ignoratum
ignorata
Voc.
ignoratum
ignorata
Abl.
ignorato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
ignorandus
—
Gen.
ignorandi
—
Dat.
ignorando
—
Acc.
ignorandum
—
Voc.
ignorande
—
Abl.
ignorando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
ignoranda
—
Gen.
ignorandae
—
Dat.
ignorandae
—
Acc.
ignorandam
—
Voc.
ignoranda
—
Abl.
ignoranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
ignorandum
—
Gen.
ignorandi
—
Dat.
ignorando
—
Acc.
ignorandum
—
Voc.
ignorandum
—
Abl.
ignorando
—

Supines

accusative: ignoratum; ablative: ignoratu

Examples