emendico, emendicare, emendicavi, emendicatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

beg, solicit, obtain by begging;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1emendicoemendicamus
2emendicasemendicatis
3emendicatemendicant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentemendicare
activeperfectemendicavisse
passivepresentemendicari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
emendica
emendicate
future
PersonSingularPlural
2
emendicato
emendicatote
3
emendicato
emendicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
emendicare
emendicamini
future
PersonSingularPlural
2
emendicator
—
3
emendicator
emendicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
emendicatus
emendicati
Gen.
emendicati
emendicatorum
Dat.
emendicato
—
Acc.
emendicatum
emendicatos
Voc.
emendicate
emendicati
Abl.
emendicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
emendicata
emendicatae
Gen.
emendicatae
emendicatarum
Dat.
emendicatae
—
Acc.
emendicatam
emendicatas
Voc.
emendicata
emendicatae
Abl.
emendicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
emendicatum
emendicata
Gen.
emendicati
emendicatorum
Dat.
emendicato
—
Acc.
emendicatum
emendicata
Voc.
emendicatum
emendicata
Abl.
emendicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
emendicandus
—
Gen.
emendicandi
—
Dat.
emendicando
—
Acc.
emendicandum
—
Voc.
emendicande
—
Abl.
emendicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
emendicanda
—
Gen.
emendicandae
—
Dat.
emendicandae
—
Acc.
emendicandam
—
Voc.
emendicanda
—
Abl.
emendicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
emendicandum
—
Gen.
emendicandi
—
Dat.
emendicando
—
Acc.
emendicandum
—
Voc.
emendicandum
—
Abl.
emendicando
—

Supines

accusative: emendicatum; ablative: emendicatu

Examples

No examples found.