abrenuntio, abrenuntiare, abrenuntiavi, abrenuntiatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Later

renounce, repudiate (strongly);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1abrenuntioabrenuntiamus
2abrenuntiasabrenuntiatis
3abrenuntiatabrenuntiant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentabrenuntiare
activeperfectabrenuntiavisse
passivepresentabrenuntiari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
abrenuntia
abrenuntiate
future
PersonSingularPlural
2
abrenuntiato
abrenuntiatote
3
abrenuntiato
abrenuntianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
abrenuntiare
abrenuntiamini
future
PersonSingularPlural
2
abrenuntiator
—
3
abrenuntiator
abrenuntiantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
abrenuntiatus
abrenuntiati
Gen.
abrenuntiati
abrenuntiatorum
Dat.
abrenuntiato
—
Acc.
abrenuntiatum
abrenuntiatos
Voc.
abrenuntiate
abrenuntiati
Abl.
abrenuntiato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
abrenuntiata
abrenuntiatae
Gen.
abrenuntiatae
abrenuntiatarum
Dat.
abrenuntiatae
—
Acc.
abrenuntiatam
abrenuntiatas
Voc.
abrenuntiata
abrenuntiatae
Abl.
abrenuntiata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
abrenuntiatum
abrenuntiata
Gen.
abrenuntiati
abrenuntiatorum
Dat.
abrenuntiato
—
Acc.
abrenuntiatum
abrenuntiata
Voc.
abrenuntiatum
abrenuntiata
Abl.
abrenuntiato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
abrenuntiandus
—
Gen.
abrenuntiandi
—
Dat.
abrenuntiando
—
Acc.
abrenuntiandum
—
Voc.
abrenuntiande
—
Abl.
abrenuntiando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
abrenuntianda
—
Gen.
abrenuntiandae
—
Dat.
abrenuntiandae
—
Acc.
abrenuntiandam
—
Voc.
abrenuntianda
—
Abl.
abrenuntianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
abrenuntiandum
—
Gen.
abrenuntiandi
—
Dat.
abrenuntiando
—
Acc.
abrenuntiandum
—
Voc.
abrenuntiandum
—
Abl.
abrenuntiando
—

Supines

accusative: abrenuntiatum; ablative: abrenuntiatu

Examples

No examples found.