dubito, dubitare, dubitavi, dubitatus:
Verb · 1st conjugation · variant: 1st
- Frequency:
- Lesser
doubt; deliberate; hesitate (over); be uncertain/irresolute;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | dubito | dubitamus |
| 2 | dubitas | dubitatis |
| 3 | dubitat | dubitant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | dubitare |
| active | perfect | dubitavisse |
| passive | present | dubitari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | dubita | dubitate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | dubitato | dubitatote |
| 3 | dubitato | dubitanto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | dubitare | dubitamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | dubitator | — |
| 3 | dubitator | dubitantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dubitatus | dubitati |
| Gen. | dubitati | dubitatorum |
| Dat. | dubitato | — |
| Acc. | dubitatum | dubitatos |
| Voc. | dubitate | dubitati |
| Abl. | dubitato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dubitata | dubitatae |
| Gen. | dubitatae | dubitatarum |
| Dat. | dubitatae | — |
| Acc. | dubitatam | dubitatas |
| Voc. | dubitata | dubitatae |
| Abl. | dubitata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dubitatum | dubitata |
| Gen. | dubitati | dubitatorum |
| Dat. | dubitato | — |
| Acc. | dubitatum | dubitata |
| Voc. | dubitatum | dubitata |
| Abl. | dubitato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dubitandus | — |
| Gen. | dubitandi | — |
| Dat. | dubitando | — |
| Acc. | dubitandum | — |
| Voc. | dubitande | — |
| Abl. | dubitando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dubitanda | — |
| Gen. | dubitandae | — |
| Dat. | dubitandae | — |
| Acc. | dubitandam | — |
| Voc. | dubitanda | — |
| Abl. | dubitanda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dubitandum | — |
| Gen. | dubitandi | — |
| Dat. | dubitando | — |
| Acc. | dubitandum | — |
| Voc. | dubitandum | — |
| Abl. | dubitando | — |
Supines
accusative: dubitatum; ablative: dubitatu
Examples
- T
Amphitruo
Titus Maccius Plautus
"...etiam misero nunc malae dolent. quid igitur ego dubito, aut cur non intro eo in nostram domum..." - A
Liber XII
Aulus Gellius
"...capere cognouit, fabulari instituit prolixius et: 'nihil' inquit 'dubito, quin filium lacte suo nutritura sit.' Sed cum mater..." - C
Praefatio
Cornelius Nepos from LIBER DE EXCELLENTIBUS DVCIBUS EXTERARVM GENTIVM
"...dubito fore plerosque, Attice, qui hoc genus scripturae leve et non satis dignum summorum virorum personis iudicent..." - C
Pelopidas
Cornelius Nepos
"...magis historicis quam vulgo notus. Cuius de virtutibus dubito, quemadmodum exponam, quod vereor; si res explicare incipiam..." - C
Thrasybulus
Cornelius Nepos
"...virtus sine fortuna ponderanda sit, dubito, an hunc primum omnium ponam; illud sine dubio: neminem huic praefero fide..." - C
FRAGMENTA EX LIBRIS DE VIRIS ILLVSTRIBVS
Cornelius Nepos
"...incomptam Latinam sua conformarit oratione. Ex quo dubito, interitu eius utrum res publica an historia magis doleat. - Idem..." - L
Liber XVI
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...thereuein kata touton ton kairon. De quibus non dubito quid sis sensurus; quid enim est turpius quam captare..." - T
Poenulus
Titus Maccius Plautus
"...mihi ut insidiae fierent. sed quid ego dubito fugere hinc in malam crucem, prius quam hinc optorto collo..."
