dogmatizo, dogmatizare, dogmatizavi, dogmatizatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Later
Field:
Religion

propound a dogma; dogmatize(Latham);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dogmatizodogmatizamus
2dogmatizasdogmatizatis
3dogmatizatdogmatizant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdogmatizare
activeperfectdogmatizavisse
passivepresentdogmatizari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dogmatiza
dogmatizate
future
PersonSingularPlural
2
dogmatizato
dogmatizatote
3
dogmatizato
dogmatizanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dogmatizare
dogmatizamini
future
PersonSingularPlural
2
dogmatizator
—
3
dogmatizator
dogmatizantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dogmatizatus
dogmatizati
Gen.
dogmatizati
dogmatizatorum
Dat.
dogmatizato
—
Acc.
dogmatizatum
dogmatizatos
Voc.
dogmatizate
dogmatizati
Abl.
dogmatizato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dogmatizata
dogmatizatae
Gen.
dogmatizatae
dogmatizatarum
Dat.
dogmatizatae
—
Acc.
dogmatizatam
dogmatizatas
Voc.
dogmatizata
dogmatizatae
Abl.
dogmatizata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dogmatizatum
dogmatizata
Gen.
dogmatizati
dogmatizatorum
Dat.
dogmatizato
—
Acc.
dogmatizatum
dogmatizata
Voc.
dogmatizatum
dogmatizata
Abl.
dogmatizato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dogmatizandus
—
Gen.
dogmatizandi
—
Dat.
dogmatizando
—
Acc.
dogmatizandum
—
Voc.
dogmatizande
—
Abl.
dogmatizando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dogmatizanda
—
Gen.
dogmatizandae
—
Dat.
dogmatizandae
—
Acc.
dogmatizandam
—
Voc.
dogmatizanda
—
Abl.
dogmatizanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dogmatizandum
—
Gen.
dogmatizandi
—
Dat.
dogmatizando
—
Acc.
dogmatizandum
—
Voc.
dogmatizandum
—
Abl.
dogmatizando
—

Supines

accusative: dogmatizatum; ablative: dogmatizatu

Examples

No examples found.