dissocio, dissociare, dissociavi, dissociatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

be/set at variance with, split into factions, separate, part;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dissociodissociamus
2dissociasdissociatis
3dissociatdissociant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdissociare
activeperfectdissociavisse
passivepresentdissociari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dissocia
dissociate
future
PersonSingularPlural
2
dissociato
dissociatote
3
dissociato
dissocianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dissociare
dissociamini
future
PersonSingularPlural
2
dissociator
—
3
dissociator
dissociantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dissociatus
dissociati
Gen.
dissociati
dissociatorum
Dat.
dissociato
—
Acc.
dissociatum
dissociatos
Voc.
dissociate
dissociati
Abl.
dissociato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dissociata
dissociatae
Gen.
dissociatae
dissociatarum
Dat.
dissociatae
—
Acc.
dissociatam
dissociatas
Voc.
dissociata
dissociatae
Abl.
dissociata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dissociatum
dissociata
Gen.
dissociati
dissociatorum
Dat.
dissociato
—
Acc.
dissociatum
dissociata
Voc.
dissociatum
dissociata
Abl.
dissociato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dissociandus
—
Gen.
dissociandi
—
Dat.
dissociando
—
Acc.
dissociandum
—
Voc.
dissociande
—
Abl.
dissociando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dissocianda
—
Gen.
dissociandae
—
Dat.
dissociandae
—
Acc.
dissociandam
—
Voc.
dissocianda
—
Abl.
dissocianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dissociandum
—
Gen.
dissociandi
—
Dat.
dissociando
—
Acc.
dissociandum
—
Voc.
dissociandum
—
Abl.
dissociando
—

Supines

accusative: dissociatum; ablative: dissociatu

Examples

No examples found.