dissico, dissicare, dissicavi, dissicatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

cut apart; cut in pieces; dismember, dissect;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dissicodissicamus
2dissicasdissicatis
3dissicatdissicant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdissicare
activeperfectdissicavisse
passivepresentdissicari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dissica
dissicate
future
PersonSingularPlural
2
dissicato
dissicatote
3
dissicato
dissicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dissicare
dissicamini
future
PersonSingularPlural
2
dissicator
—
3
dissicator
dissicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dissicatus
dissicati
Gen.
dissicati
dissicatorum
Dat.
dissicato
—
Acc.
dissicatum
dissicatos
Voc.
dissicate
dissicati
Abl.
dissicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dissicata
dissicatae
Gen.
dissicatae
dissicatarum
Dat.
dissicatae
—
Acc.
dissicatam
dissicatas
Voc.
dissicata
dissicatae
Abl.
dissicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dissicatum
dissicata
Gen.
dissicati
dissicatorum
Dat.
dissicato
—
Acc.
dissicatum
dissicata
Voc.
dissicatum
dissicata
Abl.
dissicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dissicandus
—
Gen.
dissicandi
—
Dat.
dissicando
—
Acc.
dissicandum
—
Voc.
dissicande
—
Abl.
dissicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dissicanda
—
Gen.
dissicandae
—
Dat.
dissicandae
—
Acc.
dissicandam
—
Voc.
dissicanda
—
Abl.
dissicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dissicandum
—
Gen.
dissicandi
—
Dat.
dissicando
—
Acc.
dissicandum
—
Voc.
dissicandum
—
Abl.
dissicando
—

Supines

accusative: dissicatum; ablative: dissicatu

Examples

No examples found.