discrucio, discruciare, discruciavi, discruciatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

torture;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1discruciodiscruciamus
2discruciasdiscruciatis
3discruciatdiscruciant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdiscruciare
activeperfectdiscruciavisse
passivepresentdiscruciari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
discrucia
discruciate
future
PersonSingularPlural
2
discruciato
discruciatote
3
discruciato
discrucianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
discruciare
discruciamini
future
PersonSingularPlural
2
discruciator
—
3
discruciator
discruciantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
discruciatus
discruciati
Gen.
discruciati
discruciatorum
Dat.
discruciato
—
Acc.
discruciatum
discruciatos
Voc.
discruciate
discruciati
Abl.
discruciato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
discruciata
discruciatae
Gen.
discruciatae
discruciatarum
Dat.
discruciatae
—
Acc.
discruciatam
discruciatas
Voc.
discruciata
discruciatae
Abl.
discruciata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
discruciatum
discruciata
Gen.
discruciati
discruciatorum
Dat.
discruciato
—
Acc.
discruciatum
discruciata
Voc.
discruciatum
discruciata
Abl.
discruciato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
discruciandus
—
Gen.
discruciandi
—
Dat.
discruciando
—
Acc.
discruciandum
—
Voc.
discruciande
—
Abl.
discruciando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
discrucianda
—
Gen.
discruciandae
—
Dat.
discruciandae
—
Acc.
discruciandam
—
Voc.
discrucianda
—
Abl.
discrucianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
discruciandum
—
Gen.
discruciandi
—
Dat.
discruciando
—
Acc.
discruciandum
—
Voc.
discruciandum
—
Abl.
discruciando
—

Supines

accusative: discruciatum; ablative: discruciatu

Examples

No examples found.