dirumpo, dirumpere, dirupi, diruptus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

cause to break apart/shatter/burst/split/rupture/disrupt; (PASS) burst/break;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dirumpodirumpimus
2dirumpisdirumpitis
3dirumpitdirumpunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdirumpere
activeperfectdirupisse
passivepresentdirumpi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dirumpe
dirumpite
future
PersonSingularPlural
2
dirumpito
dirumpitote
3
dirumpito
dirumpunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dirumpere
dirumpimini
future
PersonSingularPlural
2
dirumpitor
—
3
dirumpitor
dirumpuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
diruptus
dirupti
Gen.
dirupti
diruptorum
Dat.
dirupto
—
Acc.
diruptum
diruptos
Voc.
dirupte
dirupti
Abl.
dirupto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dirupta
diruptae
Gen.
diruptae
diruptarum
Dat.
diruptae
—
Acc.
diruptam
diruptas
Voc.
dirupta
diruptae
Abl.
dirupta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
diruptum
dirupta
Gen.
dirupti
diruptorum
Dat.
dirupto
—
Acc.
diruptum
dirupta
Voc.
diruptum
dirupta
Abl.
dirupto
—

Supines

accusative: diruptum; ablative: diruptu

Examples

No examples found.