dirrumpo, dirrumpere, dirrupi, dirruptus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

cause to break apart/shatter/burst/split/rupture/disrupt; (PASS) burst/break;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dirrumpodirrumpimus
2dirrumpisdirrumpitis
3dirrumpitdirrumpunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdirrumpere
activeperfectdirrupisse
passivepresentdirrumpi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dirrumpe
dirrumpite
future
PersonSingularPlural
2
dirrumpito
dirrumpitote
3
dirrumpito
dirrumpunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dirrumpere
dirrumpimini
future
PersonSingularPlural
2
dirrumpitor
—
3
dirrumpitor
dirrumpuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dirruptus
dirrupti
Gen.
dirrupti
dirruptorum
Dat.
dirrupto
—
Acc.
dirruptum
dirruptos
Voc.
dirrupte
dirrupti
Abl.
dirrupto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dirrupta
dirruptae
Gen.
dirruptae
dirruptarum
Dat.
dirruptae
—
Acc.
dirruptam
dirruptas
Voc.
dirrupta
dirruptae
Abl.
dirrupta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dirruptum
dirrupta
Gen.
dirrupti
dirruptorum
Dat.
dirrupto
—
Acc.
dirruptum
dirrupta
Voc.
dirruptum
dirrupta
Abl.
dirrupto
—

Supines

accusative: dirruptum; ablative: dirruptu

Examples

No examples found.