dirationo, dirationare, dirationavi, dirationatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Latham (Medieval Word List)
Age:
Medieval
Field:
Government

deraign; establish title; vindicate; decide/adjudge; [~ me => clear oneself];

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dirationodirationamus
2dirationasdirationatis
3dirationatdirationant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdirationare
activeperfectdirationavisse
passivepresentdirationari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dirationa
dirationate
future
PersonSingularPlural
2
dirationato
dirationatote
3
dirationato
dirationanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dirationare
dirationamini
future
PersonSingularPlural
2
dirationator
—
3
dirationator
dirationantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dirationatus
dirationati
Gen.
dirationati
dirationatorum
Dat.
dirationato
—
Acc.
dirationatum
dirationatos
Voc.
dirationate
dirationati
Abl.
dirationato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dirationata
dirationatae
Gen.
dirationatae
dirationatarum
Dat.
dirationatae
—
Acc.
dirationatam
dirationatas
Voc.
dirationata
dirationatae
Abl.
dirationata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dirationatum
dirationata
Gen.
dirationati
dirationatorum
Dat.
dirationato
—
Acc.
dirationatum
dirationata
Voc.
dirationatum
dirationata
Abl.
dirationato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dirationandus
—
Gen.
dirationandi
—
Dat.
dirationando
—
Acc.
dirationandum
—
Voc.
dirationande
—
Abl.
dirationando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dirationanda
—
Gen.
dirationandae
—
Dat.
dirationandae
—
Acc.
dirationandam
—
Voc.
dirationanda
—
Abl.
dirationanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dirationandum
—
Gen.
dirationandi
—
Dat.
dirationando
—
Acc.
dirationandum
—
Voc.
dirationandum
—
Abl.
dirationando
—

Supines

accusative: dirationatum; ablative: dirationatu

Examples

No examples found.