diluculo, diluculare, diluculavi, diluculatus:
Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Impersonal
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
it dawns, it becomes/grows light;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | diluculo | diluculamus |
| 2 | diluculas | diluculatis |
| 3 | diluculat | diluculant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | diluculare |
| active | perfect | diluculavisse |
| passive | present | diluculari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | dilucula | diluculate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | diluculato | diluculatote |
| 3 | diluculato | diluculanto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | diluculare | diluculamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | diluculator | — |
| 3 | diluculator | diluculantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | diluculatus | diluculati |
| Gen. | diluculati | diluculatorum |
| Dat. | diluculato | — |
| Acc. | diluculatum | diluculatos |
| Voc. | diluculate | diluculati |
| Abl. | diluculato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | diluculata | diluculatae |
| Gen. | diluculatae | diluculatarum |
| Dat. | diluculatae | — |
| Acc. | diluculatam | diluculatas |
| Voc. | diluculata | diluculatae |
| Abl. | diluculata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | diluculatum | diluculata |
| Gen. | diluculati | diluculatorum |
| Dat. | diluculato | — |
| Acc. | diluculatum | diluculata |
| Voc. | diluculatum | diluculata |
| Abl. | diluculato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | diluculandus | — |
| Gen. | diluculandi | — |
| Dat. | diluculando | — |
| Acc. | diluculandum | — |
| Voc. | diluculande | — |
| Abl. | diluculando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | diluculanda | — |
| Gen. | diluculandae | — |
| Dat. | diluculandae | — |
| Acc. | diluculandam | — |
| Voc. | diluculanda | — |
| Abl. | diluculanda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | diluculandum | — |
| Gen. | diluculandi | — |
| Dat. | diluculando | — |
| Acc. | diluculandum | — |
| Voc. | diluculandum | — |
| Abl. | diluculando | — |
Supines
accusative: diluculatum; ablative: diluculatu
Examples
Amphitruo
Titus Maccius Plautus
"...quidem hercle re; de aliis nescio. ALC. Primulo diluculo abiisti ad legiones. AMPH. Quo modo? SOS. Recte dicit..."Vitellius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...cunctis reclamantibus rem distulit ac nocte interposita primo diluculo sordidatus descendit ad rostra multisque cum lacrimis eadem illa..."
