dilinio, diliniare, dilinavi, dilinatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Medieval

disturb, harass; torment mentally;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1diliniodiliniamus
2diliniasdiliniatis
3diliniatdiliniant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdiliniare
activeperfectdilinavisse
passivepresentdiliniari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dilinia
diliniate
future
PersonSingularPlural
2
diliniato
diliniatote
3
diliniato
dilinianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
diliniare
diliniamini
future
PersonSingularPlural
2
diliniator
—
3
diliniator
diliniantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dilinatus
dilinati
Gen.
dilinati
dilinatorum
Dat.
dilinato
—
Acc.
dilinatum
dilinatos
Voc.
dilinate
dilinati
Abl.
dilinato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dilinata
dilinatae
Gen.
dilinatae
dilinatarum
Dat.
dilinatae
—
Acc.
dilinatam
dilinatas
Voc.
dilinata
dilinatae
Abl.
dilinata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dilinatum
dilinata
Gen.
dilinati
dilinatorum
Dat.
dilinato
—
Acc.
dilinatum
dilinata
Voc.
dilinatum
dilinata
Abl.
dilinato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
diliniandus
—
Gen.
diliniandi
—
Dat.
diliniando
—
Acc.
diliniandum
—
Voc.
diliniande
—
Abl.
diliniando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dilinianda
—
Gen.
diliniandae
—
Dat.
diliniandae
—
Acc.
diliniandam
—
Voc.
dilinianda
—
Abl.
dilinianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
diliniandum
—
Gen.
diliniandi
—
Dat.
diliniando
—
Acc.
diliniandum
—
Voc.
diliniandum
—
Abl.
diliniando
—

Supines

accusative: dilinatum; ablative: dilinatu

Examples

No examples found.