dijungo, dijungere, dijunxi, dijunctus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

unyoke; disunite, sever, divide, separate, part, estrange; put asunder (Ecc);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dijungodijungimus
2dijungisdijungitis
3dijungitdijungunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdijungere
activeperfectdijunxisse
passivepresentdijungi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dijunge
dijungite
future
PersonSingularPlural
2
dijungito
dijungitote
3
dijungito
dijungunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dijungere
dijungimini
future
PersonSingularPlural
2
dijungitor
—
3
dijungitor
dijunguntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dijunctus
dijuncti
Gen.
dijuncti
dijunctorum
Dat.
dijuncto
—
Acc.
dijunctum
dijunctos
Voc.
dijuncte
dijuncti
Abl.
dijuncto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dijuncta
dijunctae
Gen.
dijunctae
dijunctarum
Dat.
dijunctae
—
Acc.
dijunctam
dijunctas
Voc.
dijuncta
dijunctae
Abl.
dijuncta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dijunctum
dijuncta
Gen.
dijuncti
dijunctorum
Dat.
dijuncto
—
Acc.
dijunctum
dijuncta
Voc.
dijunctum
dijuncta
Abl.
dijuncto
—

Supines

accusative: dijunctum; ablative: dijunctu

Examples

No examples found.