digno
digno, dignare, dignavi, dignatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
deem/consider/think worthy/becoming/deserving/fit (to); deign, condescend;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | digno | dignamus |
| 2 | dignas | dignatis |
| 3 | dignat | dignant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | dignare |
| active | perfect | dignavisse |
| passive | present | dignari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | digna | dignate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | dignato | dignatote |
| 3 | dignato | dignanto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | dignare | dignamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | dignator | — |
| 3 | dignator | dignantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dignatus | dignati |
| Gen. | dignati | dignatorum |
| Dat. | dignato | — |
| Acc. | dignatum | dignatos |
| Voc. | dignate | dignati |
| Abl. | dignato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dignata | dignatae |
| Gen. | dignatae | dignatarum |
| Dat. | dignatae | — |
| Acc. | dignatam | dignatas |
| Voc. | dignata | dignatae |
| Abl. | dignata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dignatum | dignata |
| Gen. | dignati | dignatorum |
| Dat. | dignato | — |
| Acc. | dignatum | dignata |
| Voc. | dignatum | dignata |
| Abl. | dignato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dignandus | — |
| Gen. | dignandi | — |
| Dat. | dignando | — |
| Acc. | dignandum | — |
| Voc. | dignande | — |
| Abl. | dignando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dignanda | — |
| Gen. | dignandae | — |
| Dat. | dignandae | — |
| Acc. | dignandam | — |
| Voc. | dignanda | — |
| Abl. | dignanda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dignandum | — |
| Gen. | dignandi | — |
| Dat. | dignando | — |
| Acc. | dignandum | — |
| Voc. | dignandum | — |
| Abl. | dignando | — |
Supines
accusative: dignatum; ablative: dignatu
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber Quintus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...loca vídeamus, in quibus memoria dignos viros acceperimus multum esse versatos, magis moveamur, quam si quando eorum ipsorum..." - Q
Sermones I
Quintus Horatius Flaccus (Horace) from Sermones
"...quos genus hoc minime iuvat, utpote pluris culpari dignos. quemvis media elige turba: aut ob avaritiam aut misera..." - L
Libri XVII-XVIII
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...meum esse quod alius bene valeat. Sed laudare dignos honesta actio est; ita laudantis bonum est cuius actio..." - A
Liber VI
Aulus Gellius
"...bellum populo Romano facere voluissent, negavit poena esse dignos, quia id non fecissent, etsi maxime voluissent", induxisseque..." - P
Metamorphoses III
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...spectat humi positus geminum, sua lumina, sidus et dignos Baccho, dignos et Apolline crines inpubesque genas et eburnea..." - P
Metamorphoses IV
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...miseri, sed iustius illa, nec secum auxilium, sed dignos tempore fletus plangoremque ferunt vinctoque in corpore adhaerent..." - L
Liber I
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE BENEFICIIS
"...pluribus uideo. Prima illa est, quod non eligimus dignos, quibus tribuamus. Sed nomina facturi diligenter in patrimonium..." - T
Liber VIII
Titus Livius (Livy)
"...censeret, 'eam' inquit 'quam merentur qui se libertate dignos censent'. Cuius cum feroci responso infestiores factos videret consul..."
