digno, dignare, dignavi, dignatus:
Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
deem/consider/think worthy/becoming/deserving/fit (to); deign, condescend;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | digno | dignamus |
| 2 | dignas | dignatis |
| 3 | dignat | dignant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | dignare |
| active | perfect | dignavisse |
| passive | present | dignari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | digna | dignate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | dignato | dignatote |
| 3 | dignato | dignanto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | dignare | dignamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | dignator | — |
| 3 | dignator | dignantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dignatus | dignati |
| Gen. | dignati | dignatorum |
| Dat. | dignato | — |
| Acc. | dignatum | dignatos |
| Voc. | dignate | dignati |
| Abl. | dignato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dignata | dignatae |
| Gen. | dignatae | dignatarum |
| Dat. | dignatae | — |
| Acc. | dignatam | dignatas |
| Voc. | dignata | dignatae |
| Abl. | dignata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dignatum | dignata |
| Gen. | dignati | dignatorum |
| Dat. | dignato | — |
| Acc. | dignatum | dignata |
| Voc. | dignatum | dignata |
| Abl. | dignato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dignandus | — |
| Gen. | dignandi | — |
| Dat. | dignando | — |
| Acc. | dignandum | — |
| Voc. | dignande | — |
| Abl. | dignando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dignanda | — |
| Gen. | dignandae | — |
| Dat. | dignandae | — |
| Acc. | dignandam | — |
| Voc. | dignanda | — |
| Abl. | dignanda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dignandum | — |
| Gen. | dignandi | — |
| Dat. | dignando | — |
| Acc. | dignandum | — |
| Voc. | dignandum | — |
| Abl. | dignando | — |
Supines
accusative: dignatum; ablative: dignatu
Examples
- P
Adelphoe
Publius Terentius Afer (Terence)
"...nostrae familiae tam ex animo factum uelle. DE. Dignos arbitror. quid tu ais? AE. Sic opinor. DE. Multo..." - M
Liber VII
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...Latiae post se uiuat pars maxima turbae,sustinuit dignos etiamnunc credere uotiscaelicolas, uouitque, sui solacia casus.'parcite..." - A
Liber XX
Aulus Gellius
"...nunc nostri vobis in mentem veniat, nosque magis dignos credatis, quibus civibus quam hostibus utamini quique pro vobis..." - A
Liber XII
Aulus Gellius
"...uersus non minus frequenti adsiduoque memoratu dignos puto quam philosophorum de officiis decreta. Ad hoc color quidam uetustatis..." - A
Liber XI
Aulus Gellius
"...Demosthenen Milesiorum postulatis acriter respondisse, neque Milesios auxilio dignos neque ex republica id esse contendisse. Rem in posterum..." - A
Liber VI
Aulus Gellius
"...bellum populo Romano facere voluissent, negavit poena esse dignos, quia id non fecissent, etsi maxime voluissent", induxisseque..." - A
Liber II
Aulus Gellius
"...quaedam in principio admiratio requirentes, quam ob causam dignos esse poena existimaverit, qui se procul a seditione..." - T
Asinaria
Titus Maccius Plautus
"...omni copia, supplicabo, exobsecrabo ut quemque amicum videro, dignos indignos adire atque experiri certumst mihi,~ nam si mutuas..."
