difringo, difringare, difregi, difractus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

shatter; break up/apart/in pieces;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1difringodifringamus
2difringasdifringatis
3difringatdifringant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdifringare
activeperfectdifregisse
passivepresentdifringari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
difringa
difringate
future
PersonSingularPlural
2
difringato
difringatote
3
difringato
difringanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
difringare
difringamini
future
PersonSingularPlural
2
difringator
—
3
difringator
difringantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
difractus
difracti
Gen.
difracti
difractorum
Dat.
difracto
—
Acc.
difractum
difractos
Voc.
difracte
difracti
Abl.
difracto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
difracta
difractae
Gen.
difractae
difractarum
Dat.
difractae
—
Acc.
difractam
difractas
Voc.
difracta
difractae
Abl.
difracta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
difractum
difracta
Gen.
difracti
difractorum
Dat.
difracto
—
Acc.
difractum
difracta
Voc.
difractum
difracta
Abl.
difracto
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
difringandus
—
Gen.
difringandi
—
Dat.
difringando
—
Acc.
difringandum
—
Voc.
difringande
—
Abl.
difringando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
difringanda
—
Gen.
difringandae
—
Dat.
difringandae
—
Acc.
difringandam
—
Voc.
difringanda
—
Abl.
difringanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
difringandum
—
Gen.
difringandi
—
Dat.
difringando
—
Acc.
difringandum
—
Voc.
difringandum
—
Abl.
difringando
—

Supines

accusative: difractum; ablative: difractu

Examples

No examples found.