diffibulo, diffibulare, diffibulavi, diffibulatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

unfasten; unbuckle (L+S); unclasp;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1diffibulodiffibulamus
2diffibulasdiffibulatis
3diffibulatdiffibulant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdiffibulare
activeperfectdiffibulavisse
passivepresentdiffibulari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
diffibula
diffibulate
future
PersonSingularPlural
2
diffibulato
diffibulatote
3
diffibulato
diffibulanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
diffibulare
diffibulamini
future
PersonSingularPlural
2
diffibulator
—
3
diffibulator
diffibulantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
diffibulatus
diffibulati
Gen.
diffibulati
diffibulatorum
Dat.
diffibulato
—
Acc.
diffibulatum
diffibulatos
Voc.
diffibulate
diffibulati
Abl.
diffibulato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
diffibulata
diffibulatae
Gen.
diffibulatae
diffibulatarum
Dat.
diffibulatae
—
Acc.
diffibulatam
diffibulatas
Voc.
diffibulata
diffibulatae
Abl.
diffibulata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
diffibulatum
diffibulata
Gen.
diffibulati
diffibulatorum
Dat.
diffibulato
—
Acc.
diffibulatum
diffibulata
Voc.
diffibulatum
diffibulata
Abl.
diffibulato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
diffibulandus
—
Gen.
diffibulandi
—
Dat.
diffibulando
—
Acc.
diffibulandum
—
Voc.
diffibulande
—
Abl.
diffibulando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
diffibulanda
—
Gen.
diffibulandae
—
Dat.
diffibulandae
—
Acc.
diffibulandam
—
Voc.
diffibulanda
—
Abl.
diffibulanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
diffibulandum
—
Gen.
diffibulandi
—
Dat.
diffibulando
—
Acc.
diffibulandum
—
Voc.
diffibulandum
—
Abl.
diffibulando
—

Supines

accusative: diffibulatum; ablative: diffibulatu

Examples

No examples found.