devorator, devoratoris:
Masculine · Noun · 3rd declension · variant: 1st
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Age:
- Later
devourer; glutton; one who eats greedily/voraciously; who gobbles/swallows up;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | devorator | devoratores |
| Gen. | devoratoris | devoratorum, devoratorium |
| Dat. | devoratori | devoratoribus |
| Acc. | devoratorem | devoratores |
| Voc. | devorator | devoratores |
| Abl. | devoratore | devoratoribus |
Examples
- T
Poenulus
Titus Maccius Plautus
"...opsecro vostram fidem, quam orationem hanc aures dulcem devorant. creta est profecto horum hominum oratio, ut mi apsterserunt..." - T
Asinaria
Titus Maccius Plautus
"...LEON. Auscultate atque operam date et mea dicta devorate. primum omnium servos tuos nos esse non negamus..." - G
Liber II
Gaius Phaedrus from FABVLARVM AESOPIARVM LIBRI QVINQVE
"...Noli coram pluribushoc facere canibus, ne nos vivos devorent,cum scierint esse tale culpae praemium'. Successus improborum plures..." - G
Liber I
Gaius Phaedrus from FABVLARVM AESOPIARVM LIBRI QVINQVE
"...fruaris reliquiis,quas sunt rosuri, simul et ipsos devores,noli imputare vanum beneficium mihi'.Atque ita locutus improbam..."