destruo, destruere, destruxi, destructus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

demolish, pull/tear down; destroy, ruin; demolish/refute (arguments/evidence);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1destruodestruimus
2destruisdestruitis
3destruitdestruunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdestruere
activeperfectdestruxisse
passivepresentdestrui

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
destrue
destruite
future
PersonSingularPlural
2
destruito
destruitote
3
destruito
destruunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
destruere
destruimini
future
PersonSingularPlural
2
destruitor
—
3
destruitor
destruuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
destructus
destructi
Gen.
destructi
destructorum
Dat.
destructo
—
Acc.
destructum
destructos
Voc.
destructe
destructi
Abl.
destructo
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
destructa
destructae
Gen.
destructae
destructarum
Dat.
destructae
—
Acc.
destructam
destructas
Voc.
destructa
destructae
Abl.
destructa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
destructum
destructa
Gen.
destructi
destructorum
Dat.
destructo
—
Acc.
destructum
destructa
Voc.
destructum
destructa
Abl.
destructo
—

Supines

accusative: destructum; ablative: destructu

Examples

No examples found.