derationo, derationare, derationavi, derationatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Y
Age:
Medieval
Field:
Government

prove; establish; deraign; disarrange; E:be discharged (from monastic order);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1derationoderationamus
2derationasderationatis
3derationatderationant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentderationare
activeperfectderationavisse
passivepresentderationari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
derationa
derationate
future
PersonSingularPlural
2
derationato
derationatote
3
derationato
derationanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
derationare
derationamini
future
PersonSingularPlural
2
derationator
—
3
derationator
derationantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
derationatus
derationati
Gen.
derationati
derationatorum
Dat.
derationato
—
Acc.
derationatum
derationatos
Voc.
derationate
derationati
Abl.
derationato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
derationata
derationatae
Gen.
derationatae
derationatarum
Dat.
derationatae
—
Acc.
derationatam
derationatas
Voc.
derationata
derationatae
Abl.
derationata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
derationatum
derationata
Gen.
derationati
derationatorum
Dat.
derationato
—
Acc.
derationatum
derationata
Voc.
derationatum
derationata
Abl.
derationato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
derationandus
—
Gen.
derationandi
—
Dat.
derationando
—
Acc.
derationandum
—
Voc.
derationande
—
Abl.
derationando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
derationanda
—
Gen.
derationandae
—
Dat.
derationandae
—
Acc.
derationandam
—
Voc.
derationanda
—
Abl.
derationanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
derationandum
—
Gen.
derationandi
—
Dat.
derationando
—
Acc.
derationandum
—
Voc.
derationandum
—
Abl.
derationando
—

Supines

accusative: derationatum; ablative: derationatu

Examples

No examples found.