defrico, defricare, defricui, defrictus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

rub hard/thoroughly; (ointment); rub down (person/beast); scour/rub off;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1defricodefricamus
2defricasdefricatis
3defricatdefricant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdefricare
activeperfectdefricuisse
passivepresentdefricari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
defrica
defricate
future
PersonSingularPlural
2
defricato
defricatote
3
defricato
defricanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
defricare
defricamini
future
PersonSingularPlural
2
defricator
—
3
defricator
defricantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
defrictus
defricti
Gen.
defricti
defrictorum
Dat.
defricto
—
Acc.
defrictum
defrictos
Voc.
defricte
defricti
Abl.
defricto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
defricta
defrictae
Gen.
defrictae
defrictarum
Dat.
defrictae
—
Acc.
defrictam
defrictas
Voc.
defricta
defrictae
Abl.
defricta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
defrictum
defricta
Gen.
defricti
defrictorum
Dat.
defricto
—
Acc.
defrictum
defricta
Voc.
defrictum
defricta
Abl.
defricto
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
defricandus
—
Gen.
defricandi
—
Dat.
defricando
—
Acc.
defricandum
—
Voc.
defricande
—
Abl.
defricando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
defricanda
—
Gen.
defricandae
—
Dat.
defricandae
—
Acc.
defricandam
—
Voc.
defricanda
—
Abl.
defricanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
defricandum
—
Gen.
defricandi
—
Dat.
defricando
—
Acc.
defricandum
—
Voc.
defricandum
—
Abl.
defricando
—

Supines

accusative: defrictum; ablative: defrictu

Examples

No examples found.