decurio, decuriare, decuriavi, decuriatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Military

make (cavalry) squads of ten; organize in military fashion; enroll in decuria;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1decuriodecuriamus
2decuriasdecuriatis
3decuriatdecuriant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdecuriare
activeperfectdecuriavisse
passivepresentdecuriari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
decuria
decuriate
future
PersonSingularPlural
2
decuriato
decuriatote
3
decuriato
decurianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
decuriare
decuriamini
future
PersonSingularPlural
2
decuriator
—
3
decuriator
decuriantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
decuriatus
decuriati
Gen.
decuriati
decuriatorum
Dat.
decuriato
—
Acc.
decuriatum
decuriatos
Voc.
decuriate
decuriati
Abl.
decuriato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
decuriata
decuriatae
Gen.
decuriatae
decuriatarum
Dat.
decuriatae
—
Acc.
decuriatam
decuriatas
Voc.
decuriata
decuriatae
Abl.
decuriata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
decuriatum
decuriata
Gen.
decuriati
decuriatorum
Dat.
decuriato
—
Acc.
decuriatum
decuriata
Voc.
decuriatum
decuriata
Abl.
decuriato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
decuriandus
—
Gen.
decuriandi
—
Dat.
decuriando
—
Acc.
decuriandum
—
Voc.
decuriande
—
Abl.
decuriando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
decurianda
—
Gen.
decuriandae
—
Dat.
decuriandae
—
Acc.
decuriandam
—
Voc.
decurianda
—
Abl.
decurianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
decuriandum
—
Gen.
decuriandi
—
Dat.
decuriando
—
Acc.
decuriandum
—
Voc.
decuriandum
—
Abl.
decuriando
—

Supines

accusative: decuriatum; ablative: decuriatu