decurio, decuriare, decuriavi, decuriatus:
Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
make (cavalry) squads of ten; organize in military fashion; enroll in decuria;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | decurio | decuriamus |
| 2 | decurias | decuriatis |
| 3 | decuriat | decuriant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | decuriare |
| active | perfect | decuriavisse |
| passive | present | decuriari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | decuria | decuriate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | decuriato | decuriatote |
| 3 | decuriato | decurianto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | decuriare | decuriamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | decuriator | — |
| 3 | decuriator | decuriantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | decuriatus | decuriati |
| Gen. | decuriati | decuriatorum |
| Dat. | decuriato | — |
| Acc. | decuriatum | decuriatos |
| Voc. | decuriate | decuriati |
| Abl. | decuriato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | decuriata | decuriatae |
| Gen. | decuriatae | decuriatarum |
| Dat. | decuriatae | — |
| Acc. | decuriatam | decuriatas |
| Voc. | decuriata | decuriatae |
| Abl. | decuriata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | decuriatum | decuriata |
| Gen. | decuriati | decuriatorum |
| Dat. | decuriato | — |
| Acc. | decuriatum | decuriata |
| Voc. | decuriatum | decuriata |
| Abl. | decuriato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | decuriandus | — |
| Gen. | decuriandi | — |
| Dat. | decuriando | — |
| Acc. | decuriandum | — |
| Voc. | decuriande | — |
| Abl. | decuriando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | decurianda | — |
| Gen. | decuriandae | — |
| Dat. | decuriandae | — |
| Acc. | decuriandam | — |
| Voc. | decurianda | — |
| Abl. | decurianda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | decuriandum | — |
| Gen. | decuriandi | — |
| Dat. | decuriando | — |
| Acc. | decuriandum | — |
| Voc. | decuriandum | — |
| Abl. | decuriando | — |
Supines
accusative: decuriatum; ablative: decuriatu
Examples
Domitianus
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...Clodianus cornicularius et Maximus Partheni libertus et Satur decurio cubiculariorum et quidam e gladiatorio ludo vulneribus septem contrucidarunt..."Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...dataque mox terga hostibus forent, ni Sex. Tempanius, decurio equitum, labante iam re praesenti animo subvenisset..."Liber XIII
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...posset. ubi nihil temeritate solutum, nec amplius quam decurio equitum audentius progressus et sagittis confixus ceteros ad obsequium..."Liber I
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...centum milium censum, satis indicat quod apud nos decurio es. Igitur ut te non decurione solum verum etiam..."
