declamito, declamitare, declamitavi, declamitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Literature

declaim (oratoric exercise) continually/habitually; practice rhetoric; bluster;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1declamitodeclamitamus
2declamitasdeclamitatis
3declamitatdeclamitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdeclamitare
activeperfectdeclamitavisse
passivepresentdeclamitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
declamita
declamitate
future
PersonSingularPlural
2
declamitato
declamitatote
3
declamitato
declamitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
declamitare
declamitamini
future
PersonSingularPlural
2
declamitator
—
3
declamitator
declamitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
declamitatus
declamitati
Gen.
declamitati
declamitatorum
Dat.
declamitato
—
Acc.
declamitatum
declamitatos
Voc.
declamitate
declamitati
Abl.
declamitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
declamitata
declamitatae
Gen.
declamitatae
declamitatarum
Dat.
declamitatae
—
Acc.
declamitatam
declamitatas
Voc.
declamitata
declamitatae
Abl.
declamitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
declamitatum
declamitata
Gen.
declamitati
declamitatorum
Dat.
declamitato
—
Acc.
declamitatum
declamitata
Voc.
declamitatum
declamitata
Abl.
declamitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
declamitandus
—
Gen.
declamitandi
—
Dat.
declamitando
—
Acc.
declamitandum
—
Voc.
declamitande
—
Abl.
declamitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
declamitanda
—
Gen.
declamitandae
—
Dat.
declamitandae
—
Acc.
declamitandam
—
Voc.
declamitanda
—
Abl.
declamitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
declamitandum
—
Gen.
declamitandi
—
Dat.
declamitando
—
Acc.
declamitandum
—
Voc.
declamitandum
—
Abl.
declamitando
—

Supines

accusative: declamitatum; ablative: declamitatu

Examples

No examples found.