debucino, debucinare, debucinavi, debucinatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late
Field:
Religion

trumpet forth;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1debucinodebucinamus
2debucinasdebucinatis
3debucinatdebucinant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdebucinare
activeperfectdebucinavisse
passivepresentdebucinari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
debucina
debucinate
future
PersonSingularPlural
2
debucinato
debucinatote
3
debucinato
debucinanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
debucinare
debucinamini
future
PersonSingularPlural
2
debucinator
—
3
debucinator
debucinantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
debucinatus
debucinati
Gen.
debucinati
debucinatorum
Dat.
debucinato
—
Acc.
debucinatum
debucinatos
Voc.
debucinate
debucinati
Abl.
debucinato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
debucinata
debucinatae
Gen.
debucinatae
debucinatarum
Dat.
debucinatae
—
Acc.
debucinatam
debucinatas
Voc.
debucinata
debucinatae
Abl.
debucinata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
debucinatum
debucinata
Gen.
debucinati
debucinatorum
Dat.
debucinato
—
Acc.
debucinatum
debucinata
Voc.
debucinatum
debucinata
Abl.
debucinato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
debucinandus
—
Gen.
debucinandi
—
Dat.
debucinando
—
Acc.
debucinandum
—
Voc.
debucinande
—
Abl.
debucinando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
debucinanda
—
Gen.
debucinandae
—
Dat.
debucinandae
—
Acc.
debucinandam
—
Voc.
debucinanda
—
Abl.
debucinanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
debucinandum
—
Gen.
debucinandi
—
Dat.
debucinando
—
Acc.
debucinandum
—
Voc.
debucinandum
—
Abl.
debucinando
—

Supines

accusative: debucinatum; ablative: debucinatu

Examples

No examples found.