convivo, convivere, convixi, convictus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

live at same time, be contemporary; spend time in company; live/dine together;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1convivoconvivimus
2convivisconvivitis
3convivitconvivunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconvivere
activeperfectconvixisse
passivepresentconvivi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
convive
convivite
future
PersonSingularPlural
2
convivito
convivitote
3
convivito
convivunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
convivere
convivimini
future
PersonSingularPlural
2
convivitor
—
3
convivitor
convivuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
convictus
convicti
Gen.
convicti
convictorum
Dat.
convicto
—
Acc.
convictum
convictos
Voc.
convicte
convicti
Abl.
convicto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
convicta
convictae
Gen.
convictae
convictarum
Dat.
convictae
—
Acc.
convictam
convictas
Voc.
convicta
convictae
Abl.
convicta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
convictum
convicta
Gen.
convicti
convictorum
Dat.
convicto
—
Acc.
convictum
convicta
Voc.
convictum
convicta
Abl.
convicto
—

Supines

accusative: convictum; ablative: convictu

Examples

No examples found.