contraeo, contraire, contraivi(ii), contraitus:

Verb · 6th conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

go against, oppose; make resistance; (w/DAT);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1contraeocontraimus
2contraiscontraitis
3contraitcontraeunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcontraire
activeperfectcontraivisse
passivepresentcontrairi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2—
contraite
future
PersonSingularPlural
2
contraito
contraitote
3
contraito
contraeunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
contraiere
contraimini
future
PersonSingularPlural
2
contraitor
—
3
contraitor
contraeuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
contraitus
contraiti
Gen.
contraiti
contraitorum
Dat.
contraito
—
Acc.
contraitum
contraitos
Voc.
contraite
contraiti
Abl.
contraito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
contraita
contraitae
Gen.
contraitae
contraitarum
Dat.
contraitae
—
Acc.
contraitam
contraitas
Voc.
contraita
contraitae
Abl.
contraita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
contraitum
contraita
Gen.
contraiti
contraitorum
Dat.
contraito
—
Acc.
contraitum
contraita
Voc.
contraitum
contraita
Abl.
contraito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
contraeundus
—
Gen.
contraeundi
—
Dat.
contraeundo
—
Acc.
contraeundum
—
Voc.
contraeunde
—
Abl.
contraeundo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
contraeunda
—
Gen.
contraeundae
—
Dat.
contraeundae
—
Acc.
contraeundam
—
Voc.
contraeunda
—
Abl.
contraeunda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
contraeundum
—
Gen.
contraeundi
—
Dat.
contraeundo
—
Acc.
contraeundum
—
Voc.
contraeundum
—
Abl.
contraeundo
—

Supines

accusative: contraitum; ablative: contraitu

Examples

No examples found.