constabilio, constabilire, constabilivi, constabilitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

establish; put on a firm basis; strengthen; confirm, make firm (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1constabilioconstabilimus
2constabilisconstabilitis
3constabilitconstabiliunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconstabilire
activeperfectconstabilivisse
passivepresentconstabiliri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
constabili
constabilite
future
PersonSingularPlural
2
constabilito
constabilitote
3
constabilito
constabiliunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
constabilire
constabilimini
future
PersonSingularPlural
2
constabilitor
—
3
constabilitor
constabiliuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
constabilitus
constabiliti
Gen.
constabiliti
constabilitorum
Dat.
constabilito
—
Acc.
constabilitum
constabilitos
Voc.
constabilite
constabiliti
Abl.
constabilito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
constabilita
constabilitae
Gen.
constabilitae
constabilitarum
Dat.
constabilitae
—
Acc.
constabilitam
constabilitas
Voc.
constabilita
constabilitae
Abl.
constabilita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
constabilitum
constabilita
Gen.
constabiliti
constabilitorum
Dat.
constabilito
—
Acc.
constabilitum
constabilita
Voc.
constabilitum
constabilita
Abl.
constabilito
—

Supines

accusative: constabilitum; ablative: constabilitu

Examples

No examples found.