consolator, consolatoris:
Masculine · Noun · 3rd declension · variant: 1st
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
comforter, consoler; one who comforts/consoles;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | consolator | consolatores |
| Gen. | consolatoris | consolatorum, consolatorium |
| Dat. | consolatori | consolatoribus |
| Acc. | consolatorem | consolatores |
| Voc. | consolator | consolatores |
| Abl. | consolatore | consolatoribus |
Examples
- L
ad Helviam
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE CONSOLATIONE
"...quia possum instar efficacissimae consolationis esse ipse consolator. Cui nihil negares, huic hoc utique te non esse negaturam..." - L
ad Polybium
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE CONSOLATIONE
"...sument. Et solacium debes esse illorum et consolator; non poteris autem horum maerori obstare, si tuo indulseris..." - M
XVI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...alligatus est.' ire volo, mater, ut redeat, ut consoler, ut ~dominum regem, ut, si tyrannus exegerit, vicarium corpus..." - G
Poems
Gaius Valerius Catullus from Catullus' Poems
"...respersum iuvenem fraterna caede secuta? coniugis an fido consoler memet amore? quine fugit lentos incuruans gurgite remos? praeterea..." - T
Praefatio
Titus Livius (Livy) from AB VRBE CONDITA LIBRI
"...magnitudine eorum me qui nomini officient meo consoler. Res est praeterea et immensi operis, ut quae supra septingentesimum..."