consigno, consignare, consignavi, consignatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

(fix a) seal; put on record; indicate precisely/establish; attest/authenticate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1consignoconsignamus
2consignasconsignatis
3consignatconsignant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconsignare
activeperfectconsignavisse
passivepresentconsignari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
consigna
consignate
future
PersonSingularPlural
2
consignato
consignatote
3
consignato
consignanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
consignare
consignamini
future
PersonSingularPlural
2
consignator
—
3
consignator
consignantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
consignatus
consignati
Gen.
consignati
consignatorum
Dat.
consignato
—
Acc.
consignatum
consignatos
Voc.
consignate
consignati
Abl.
consignato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
consignata
consignatae
Gen.
consignatae
consignatarum
Dat.
consignatae
—
Acc.
consignatam
consignatas
Voc.
consignata
consignatae
Abl.
consignata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
consignatum
consignata
Gen.
consignati
consignatorum
Dat.
consignato
—
Acc.
consignatum
consignata
Voc.
consignatum
consignata
Abl.
consignato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
consignandus
—
Gen.
consignandi
—
Dat.
consignando
—
Acc.
consignandum
—
Voc.
consignande
—
Abl.
consignando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
consignanda
—
Gen.
consignandae
—
Dat.
consignandae
—
Acc.
consignandam
—
Voc.
consignanda
—
Abl.
consignanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
consignandum
—
Gen.
consignandi
—
Dat.
consignando
—
Acc.
consignandum
—
Voc.
consignandum
—
Abl.
consignando
—

Supines

accusative: consignatum; ablative: consignatu

Examples

No examples found.