consentiens, (gen.), consentientis:
Adjective · 3rd declension · variant: 1st · comparison: positive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
unanimous; harmonious, agreeing closely; consistent; favorable;
Inflections
positive
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | — | consentientia |
| Acc. | consentiens | consentientia |
| Voc. | — | consentientia |
Examples
- M
Liber Quintus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...gesta virtute; quibus rebus vita consentiens virtutibusque respondens recta et honesta et constans et naturae congruens existimari potest..." - T
Liber XL
Titus Livius (Livy)
"...saltus abditum et latentem uix inueniebamus.' ad haec consentiens reddebatur militum clamor, nullam militum culpam esse, quibus nemo..." - T
Liber I
Titus Livius (Livy)
"...avum regem salutassent, secuta ex omni multitudine consentiens vox ratum nomen imperiumque regi efficit. Ita Numitori Albana..."
