conrepto, conreptare, conreptavi, conreptatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

creep;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conreptoconreptamus
2conreptasconreptatis
3conreptatconreptant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconreptare
activeperfectconreptavisse
passivepresentconreptari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conrepta
conreptate
future
PersonSingularPlural
2
conreptato
conreptatote
3
conreptato
conreptanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conreptare
conreptamini
future
PersonSingularPlural
2
conreptator
—
3
conreptator
conreptantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conreptatus
conreptati
Gen.
conreptati
conreptatorum
Dat.
conreptato
—
Acc.
conreptatum
conreptatos
Voc.
conreptate
conreptati
Abl.
conreptato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conreptata
conreptatae
Gen.
conreptatae
conreptatarum
Dat.
conreptatae
—
Acc.
conreptatam
conreptatas
Voc.
conreptata
conreptatae
Abl.
conreptata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conreptatum
conreptata
Gen.
conreptati
conreptatorum
Dat.
conreptato
—
Acc.
conreptatum
conreptata
Voc.
conreptatum
conreptata
Abl.
conreptato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conreptandus
—
Gen.
conreptandi
—
Dat.
conreptando
—
Acc.
conreptandum
—
Voc.
conreptande
—
Abl.
conreptando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conreptanda
—
Gen.
conreptandae
—
Dat.
conreptandae
—
Acc.
conreptandam
—
Voc.
conreptanda
—
Abl.
conreptanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conreptandum
—
Gen.
conreptandi
—
Dat.
conreptando
—
Acc.
conreptandum
—
Voc.
conreptandum
—
Abl.
conreptando
—

Supines

accusative: conreptatum; ablative: conreptatu

Examples

No examples found.