conprobo, conprobare, conprobavi, conprobatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

approve, accept, sanction, ratify; prove, justify, confirm, attest, bear out;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conproboconprobamus
2conprobasconprobatis
3conprobatconprobant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconprobare
activeperfectconprobavisse
passivepresentconprobari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conproba
conprobate
future
PersonSingularPlural
2
conprobato
conprobatote
3
conprobato
conprobanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conprobare
conprobamini
future
PersonSingularPlural
2
conprobator
—
3
conprobator
conprobantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conprobatus
conprobati
Gen.
conprobati
conprobatorum
Dat.
conprobato
—
Acc.
conprobatum
conprobatos
Voc.
conprobate
conprobati
Abl.
conprobato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conprobata
conprobatae
Gen.
conprobatae
conprobatarum
Dat.
conprobatae
—
Acc.
conprobatam
conprobatas
Voc.
conprobata
conprobatae
Abl.
conprobata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conprobatum
conprobata
Gen.
conprobati
conprobatorum
Dat.
conprobato
—
Acc.
conprobatum
conprobata
Voc.
conprobatum
conprobata
Abl.
conprobato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conprobandus
—
Gen.
conprobandi
—
Dat.
conprobando
—
Acc.
conprobandum
—
Voc.
conprobande
—
Abl.
conprobando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conprobanda
—
Gen.
conprobandae
—
Dat.
conprobandae
—
Acc.
conprobandam
—
Voc.
conprobanda
—
Abl.
conprobanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conprobandum
—
Gen.
conprobandi
—
Dat.
conprobando
—
Acc.
conprobandum
—
Voc.
conprobandum
—
Abl.
conprobando
—

Supines

accusative: conprobatum; ablative: conprobatu

Examples

No examples found.