conplaceo, conplacere, conplacui, conplacitus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

please, take the fancy of, capture the affections of, be acceptable/agreed to;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conplaceoconplacemus
2conplacesconplacetis
3conplacetconplacent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconplacere
activeperfectconplacuisse
passivepresentconplaceri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conplace
conplacete
future
PersonSingularPlural
2
conplaceto
conplacetote
3
conplaceto
conplacento

passive

present
PersonSingularPlural
2
conplacere
conplacemini
future
PersonSingularPlural
2
conplacetor
—
3
conplacetor
conplacentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conplacitus
conplaciti
Gen.
conplaciti
conplacitorum
Dat.
conplacito
—
Acc.
conplacitum
conplacitos
Voc.
conplacite
conplaciti
Abl.
conplacito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conplacita
conplacitae
Gen.
conplacitae
conplacitarum
Dat.
conplacitae
—
Acc.
conplacitam
conplacitas
Voc.
conplacita
conplacitae
Abl.
conplacita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conplacitum
conplacita
Gen.
conplaciti
conplacitorum
Dat.
conplacito
—
Acc.
conplacitum
conplacita
Voc.
conplacitum
conplacita
Abl.
conplacito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conplacendus
—
Gen.
conplacendi
—
Dat.
conplacendo
—
Acc.
conplacendum
—
Voc.
conplacende
—
Abl.
conplacendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conplacenda
—
Gen.
conplacendae
—
Dat.
conplacendae
—
Acc.
conplacendam
—
Voc.
conplacenda
—
Abl.
conplacenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conplacendum
—
Gen.
conplacendi
—
Dat.
conplacendo
—
Acc.
conplacendum
—
Voc.
conplacendum
—
Abl.
conplacendo
—

Supines

accusative: conplacitum; ablative: conplacitu

Examples

No examples found.