conficto, confictare, confictavi, confictatus:
Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
fabricate/invent/concoct an accusation/falsehood together; counterfeit/feign;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | conficto | confictamus |
| 2 | confictas | confictatis |
| 3 | confictat | confictant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | confictare |
| active | perfect | confictavisse |
| passive | present | confictari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | conficta | confictate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | confictato | confictatote |
| 3 | confictato | confictanto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | confictare | confictamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | confictator | — |
| 3 | confictator | confictantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | confictatus | confictati |
| Gen. | confictati | confictatorum |
| Dat. | confictato | — |
| Acc. | confictatum | confictatos |
| Voc. | confictate | confictati |
| Abl. | confictato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | confictata | confictatae |
| Gen. | confictatae | confictatarum |
| Dat. | confictatae | — |
| Acc. | confictatam | confictatas |
| Voc. | confictata | confictatae |
| Abl. | confictata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | confictatum | confictata |
| Gen. | confictati | confictatorum |
| Dat. | confictato | — |
| Acc. | confictatum | confictata |
| Voc. | confictatum | confictata |
| Abl. | confictato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | confictandus | — |
| Gen. | confictandi | — |
| Dat. | confictando | — |
| Acc. | confictandum | — |
| Voc. | confictande | — |
| Abl. | confictando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | confictanda | — |
| Gen. | confictandae | — |
| Dat. | confictandae | — |
| Acc. | confictandam | — |
| Voc. | confictanda | — |
| Abl. | confictanda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | confictandum | — |
| Gen. | confictandi | — |
| Dat. | confictando | — |
| Acc. | confictandum | — |
| Voc. | confictandum | — |
| Abl. | confictando | — |
Supines
accusative: confictatum; ablative: confictatu
Examples
Divus Claudius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...feminas reum, sed falso et ab impotentibus inimicis conficto crimine, satis constat, cum scorta meritoria citari adversus..."Liber XXXV
Titus Livius (Livy)
"...rumores a priuatis temere in gratiam magistratuum confictos senatus consulta facienda esse: nisi quod aut praetores ex prouinciis..."
