condemnator, condemnatoris:
Masculine · Noun · 3rd declension · variant: 1st
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Government
accuser, one who procures a condemnation; condemner, one who passes sentence;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | condemnator | condemnatores |
| Gen. | condemnatoris | condemnatorum, condemnatorium |
| Dat. | condemnatori | condemnatoribus |
| Acc. | condemnatorem | condemnatores |
| Voc. | condemnator | condemnatores |
| Abl. | condemnatore | condemnatoribus |
Examples
- T
Captivi
Titus Maccius Plautus
"...lenones eunt quam in tribu aperto capite sontes condemnant reos; neque ridiculos iam terrunci faciunt, sese omnes amant..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...Caesari propinquum, Domitius Afer, Claudiae Pulchrae matris eius condemnator, nullo mirante quad diu egens et parto nuper praemio..."
