admonefacio, admonefacere, admonefeci, admonefactus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

admonish; warn; urge; call to duty;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1admonefacioadmonefacimus
2admonefacisadmonefacitis
3admonefacitadmonefaciunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadmonefacere
activeperfectadmonefecisse
passivepresentadmonefaci

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
admoneface, admonefac
admonefacite
future
PersonSingularPlural
2
admonefacito
admonefacitote
3
admonefacito
admonefacunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
admonefacere
admonefacimini
future
PersonSingularPlural
2
admonefacitor
—
3
admonefacitor
admonefacuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
admonefactus
admonefacti
Gen.
admonefacti
admonefactorum
Dat.
admonefacto
—
Acc.
admonefactum
admonefactos
Voc.
admonefacte
admonefacti
Abl.
admonefacto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
admonefacta
admonefactae
Gen.
admonefactae
admonefactarum
Dat.
admonefactae
—
Acc.
admonefactam
admonefactas
Voc.
admonefacta
admonefactae
Abl.
admonefacta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
admonefactum
admonefacta
Gen.
admonefacti
admonefactorum
Dat.
admonefacto
—
Acc.
admonefactum
admonefacta
Voc.
admonefactum
admonefacta
Abl.
admonefacto
—

Supines

accusative: admonefactum; ablative: admonefactu

Examples

No examples found.