abjuro, abjurare, abjuravi, abjuratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Government

repudiate (obligation or duty); deny on oath (falsely); abjure; perjure;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1abjuroabjuramus
2abjurasabjuratis
3abjuratabjurant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentabjurare
activeperfectabjuravisse
passivepresentabjurari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
abjura
abjurate
future
PersonSingularPlural
2
abjurato
abjuratote
3
abjurato
abjuranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
abjurare
abjuramini
future
PersonSingularPlural
2
abjurator
—
3
abjurator
abjurantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
abjuratus
abjurati
Gen.
abjurati
abjuratorum
Dat.
abjurato
—
Acc.
abjuratum
abjuratos
Voc.
abjurate
abjurati
Abl.
abjurato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
abjurata
abjuratae
Gen.
abjuratae
abjuratarum
Dat.
abjuratae
—
Acc.
abjuratam
abjuratas
Voc.
abjurata
abjuratae
Abl.
abjurata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
abjuratum
abjurata
Gen.
abjurati
abjuratorum
Dat.
abjurato
—
Acc.
abjuratum
abjurata
Voc.
abjuratum
abjurata
Abl.
abjurato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
abjurandus
—
Gen.
abjurandi
—
Dat.
abjurando
—
Acc.
abjurandum
—
Voc.
abjurande
—
Abl.
abjurando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
abjuranda
—
Gen.
abjurandae
—
Dat.
abjurandae
—
Acc.
abjurandam
—
Voc.
abjuranda
—
Abl.
abjuranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
abjurandum
—
Gen.
abjurandi
—
Dat.
abjurando
—
Acc.
abjurandum
—
Voc.
abjurandum
—
Abl.
abjurando
—

Supines

accusative: abjuratum; ablative: abjuratu

Examples

No examples found.