cognosco, cognoscere, cognovi, cognitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

become acquainted with/aware of; recognize; learn, find to be; inquire/examine;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1cognoscocognoscimus
2cognosciscognoscitis
3cognoscitcognoscunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcognoscere
activeperfectcognovisse
passivepresentcognosci

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
cognosce, cognosc
cognoscite
future
PersonSingularPlural
2
cognoscito
cognoscitote
3
cognoscito
cognoscunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
cognoscere
cognoscimini
future
PersonSingularPlural
2
cognoscitor
—
3
cognoscitor
cognoscuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
cognitus
cogniti
Gen.
cogniti
cognitorum
Dat.
cognito
—
Acc.
cognitum
cognitos
Voc.
cognite
cogniti
Abl.
cognito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
cognita
cognitae
Gen.
cognitae
cognitarum
Dat.
cognitae
—
Acc.
cognitam
cognitas
Voc.
cognita
cognitae
Abl.
cognita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
cognitum
cognita
Gen.
cogniti
cognitorum
Dat.
cognito
—
Acc.
cognitum
cognita
Voc.
cognitum
cognita
Abl.
cognito
—

Supines

accusative: cognitum; ablative: cognitu