coadjuto, coadjutare, coadjutavi, coadjutatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Medieval

urge; help, assist;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1coadjutocoadjutamus
2coadjutascoadjutatis
3coadjutatcoadjutant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcoadjutare
activeperfectcoadjutavisse
passivepresentcoadjutari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
coadjuta
coadjutate
future
PersonSingularPlural
2
coadjutato
coadjutatote
3
coadjutato
coadjutanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
coadjutare
coadjutamini
future
PersonSingularPlural
2
coadjutator
—
3
coadjutator
coadjutantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
coadjutatus
coadjutati
Gen.
coadjutati
coadjutatorum
Dat.
coadjutato
—
Acc.
coadjutatum
coadjutatos
Voc.
coadjutate
coadjutati
Abl.
coadjutato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
coadjutata
coadjutatae
Gen.
coadjutatae
coadjutatarum
Dat.
coadjutatae
—
Acc.
coadjutatam
coadjutatas
Voc.
coadjutata
coadjutatae
Abl.
coadjutata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
coadjutatum
coadjutata
Gen.
coadjutati
coadjutatorum
Dat.
coadjutato
—
Acc.
coadjutatum
coadjutata
Voc.
coadjutatum
coadjutata
Abl.
coadjutato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
coadjutandus
—
Gen.
coadjutandi
—
Dat.
coadjutando
—
Acc.
coadjutandum
—
Voc.
coadjutande
—
Abl.
coadjutando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
coadjutanda
—
Gen.
coadjutandae
—
Dat.
coadjutandae
—
Acc.
coadjutandam
—
Voc.
coadjutanda
—
Abl.
coadjutanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
coadjutandum
—
Gen.
coadjutandi
—
Dat.
coadjutando
—
Acc.
coadjutandum
—
Voc.
coadjutandum
—
Abl.
coadjutando
—

Supines

accusative: coadjutatum; ablative: coadjutatu

Examples

No examples found.