violatus
Dictionary entries
- Entry →violo, violare, violavi, violatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
violate, dishonor; outrage;
nom. sg. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- C
Dion
Cornelius Nepos
"...delectatus est Dione. Itaque cum a tyranno crudeliter violatus esset, quippe quem venum dari iussisset, tamen eodem rediit..." - C
Pelopidas
Cornelius Nepos
"...animo placari potuit in eum, a quo erat violatus. Itaque persuasit Thebanis, ut subsidio Thessaliae proficiscerentur tyrannosque eius..." - M
IV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...renatus sit aliquis ex illis, quorum scelere violatus dies mundum subito mutavit, quos maria terrasque fugientes furiales faces..." - T
Liber III
Titus Livius (Livy)
"...rerum usu necessario tantae multitudini est violatus, eam modestiam ferte in urbem. In Aventinum ite, unde profecti estis..."
