vinctorum
Dictionary entries
- Entry →vincio, vincire, vinxi, vinctus
Verb · 4th conjugation
- Frequency:
- Frequent
bind, fetter; restrain;
gen. pl. perf. pass. part.gen. pl. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
V
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...simili exitu dolor. spiritus solus intus, quem vinctorum trahunt redduntque gemitus, quem tot contulere languentes. hoc erat..." - M
VIII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...conatus gressusque labentem vix trahit impellitque longus ordo vinctorum, et inter tot destinatos totque perituros omnium tamen..." - P
Metamorphoses VII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...muneribusque deos inplet, feriuntque secures colla torosa boum vinctorum cornua vittis. nullus Erecthidis fertur celebratior illo inluxisse dies..."
