venerandus
Dictionary entries
- Entry →veneror, venerari, veneratus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
adore, revere, do homage to, honor, venerate; worship; beg, pray, entreat;
nom. sg. fut. part. - Entry →venero, venerare, veneravi, veneratus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
adore, revere, do homage to, honor, venerate; worship; beg, pray, entreat;
nom. sg. fut. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- A
Liber I
Aulus Gellius
"...digestarum ab Arriano primum librum, in quo ille venerandus senex iuvenes, qui se Stoicos appellabant, neque frugis neque..." - A
Liber V
Aulus Gellius
"...civis, homo ante alios virtutis et philosophiae gratia venerandus, cum egrederetur extra urbem, videt eum cum illo genere..." Liber IX
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...Basse, tribus. CI Appia, quam simili venerandus in Hercule Caesar consecrat, Ausoniae maxima fama viae, si cupis Alcidae..."- P
Amores II
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Amores
"...regno, nimium vaga turba, puellae! ambobus populis sic venerandus eris. X Tu mihi, tu certe, memini, Graecine, negabas..."
