tumidam
Dictionary entries
- Entry →tumidus, tumida, tumidum
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Frequent
swollen, swelling, distended; puffed up with pride or self; confidence;
acc. sg. (f.)
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

Liber Primus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...ipse Anien (miranda fides) infraque superque saxeus hic tumidam rabiem spumosaque ponit murmura, ceu placidi veritus turbare Vopisci..."- P
Metamorphoses VII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...Cephison procul hinc deflentem fata nepotis respicit in tumidam phocen ab Apolline versi Eumelique domum lugentis in aere..."
