titubantia
Dictionary entries
- Entry →titubo, titubare, titubavi, titubatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
stagger, totter; falter;
acc. pl. pres. act. part.nom. pl. pres. act. part.voc. pl. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber V
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...stabili tremulo sed culmine cuncta 250despiceret staretque super titubantia fultus.tot raptis truncus manibus gladioque relictuspaene..." - G
Divus Claudius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...turpior spumante rictu, umentibus naribus, praeterea linguae titubantia caputque cum semper tum in quantulocumque actu vel maxime tremulum..." - G
Vitellius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...quoque liberos utriusque sexus tulit, sed marem titubantia oris prope mutum et elinguem. VII. A Galba in inferiorem..."
