titubantem
Dictionary entries
- Entry →titubo, titubare, titubavi, titubatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
stagger, totter; falter;
acc. sg. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
XII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...culpa fames coepit; sed vulneratum iugulasti, titubantem stravisti, fumantem incendisti. ne quid inique faciam, dividenda sunt mala: primam..." - P
Metamorphoses XI
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...adsueta cohors, satyri bacchaeque, frequentant, at Silenus abest: titubantem annisque meroque ruricolae cepere Phryges vinctumque coronis ad regem..."
