sufficitur
Dictionary entries
- Entry →sufficio, sufficere, suffeci, suffectus
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
be sufficient, suffice; stand up to; be capable/qualified; provide, appoint;
sg. pres. pass. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber V
Titus Livius (Livy)
"...capta; nec deinde unquam in demortui locum censor sufficitur;—consulibusque morbo implicitis, placuit per interregnum renovari auspicia. Itaque..." - T
Liber XLI
Titus Livius (Livy)
"...Sempronius Longus, curio maximus C. Scribonius Curio sufficitur. cum pestilentiae finis non fieret, senatus decreuit, uti decemuiri libros..."
